اي كاش مي شدآنقدرخوب بود كه فرصت خوب بودن را ازديگران گرفت،

و اي كاش مي شد كه آنقدر از بديها دور مي شديم كه ديگر هيچگاه دست

نا زيباي بديها به ما نمي رسيد، چرا كه من هنوز باور دارم كه مي توان

بهتر زيست. در راه متعالي شدن شرط اول قدم آنست كه باران باشيم، باران

با سخاوتي كه هم بر كويرمي بارد و هم در دشت سرسبز، آري اينگونه مي توان

بهترزيست ،عاشق تر ماند، شاعرتر شد و در نهايت جاودانه شد

            ده ثانیه ی زیبا ---

وقتی تو از تفرقه بر میگردی

تق تق گام تو بر سنگ چه آوای خوشی است

کاش این آمدنت

            تا ابدیت می رفت      

من از با تو بودن میخوانم به بهانه ی گریستن ابرها تا در رویایت آزاد باشی و من تا آن لحظه خواهم خواند ... دوستت دارم.

از كجا شروع كنم! آهان يادم اومد،يكي بود يكي نبود ،زير گنبد كبود ،غير از خداي مهربون هيچكس نبود،يه احساس متولد شد،اسمش رو عشق گذاشتن اما هيشكي باهاش خوب نبود !هيشكي تو بازي ها بازيش نميداد يا هميشه يار نخودي بود،خلاصه مردم شهر شلوغ يادشون رفته بود كه،اي بابا تو زندگي عشق هم هست. روزها همينجوري ميگذشت و هر كس عشق قصه ما رو ميديد با بي تفاوتي از كنارش رد ميشد تازه اگه اونو له نميكرد جاي شكرش باقي بود.گذشت و گذشت تا يه روز خداي مهربون به خاطر ناشكري اونها عشق رو ازشون گرفت راستي آيا ما شكر گذار عشق هستيم؟؟؟...!

عشق يعني خون دل يعني جفا عشق يعني درد و دل يعني صفا عشق يعني يک شهاب و يک سراب عشق يعني يک سلام و يک جواب عشق يعني يک نگاه و يک نياز عشق يعني عالمي راز و نياز 

من در غروب تنهايي دو چيز را دوست دارم اول گل را و ديگري تو را !گل را براي تو و تو را براي هميشه

هنوز جاي پات روي قلبمه هنوز داغي كه روي سينه ام گزاشتي هنوز سرد نشده هنوز آخرين لبخند تلخت از جلوي چشام پاك نشده هنوز نتونستم فراموشت كنم اما.....اينو بدون كه همه اونا كم رنگ شدن كافيه يه موج كوچيك بياد تا رد پات و پاك كنه،يه نسيم كوچيك بياد تا اون داغ و سرد كنه فقت مي مونه جاي اون داغ كه من به سوختن و ساختن عادت كردم

ميشه مثل يه قطره اشك بعضي ها رو از چشم انداخت ولي هيچ وقت نمي توني جلوي اشكي رو بگيري مكه با رفتن بعضي ها از چشم جاري ميشه

تو مرا نفهميدي يا نخواستي كه بفهمي نه شايد هم كه فهميده اي اما اين و بدون كه به اندازه بي رحميت دوستت دارم

دلم هر شب فرياد ميزند كه مي آيي آخه دلم نازنين ترين چوپان دروغگوي عالم است

خواهي كه جهان در كف اقبال تو باشد     خواهان كسي باش كه خواهان تو باشد

مرا در تابوت سياهي بگذاريد تا همگان بدانند كه سياه بخت بودم،چشمان مرا باز بگذاريد تا بدانن چشم انتظار از اين دنيا رفته ام دستانم را از تابوت بيرون بگذاريد تا همگان بدانند من به آنچيزي كه مي خواستم نرسيده ام ودر آخر يه پارچه سياه  بر تابوتم بكشيد تا همه بدانند هر چه ظلمت بود كشيدم

اين متن حتما" بخونيد ضرر نمي کنيد:

دوست داشتن نيرويي جادويي است که ما را از تمام رنج ها مي راند و هر مشکلي را حل مي کند اگر خيال داريد در شمار عاشقان باشيد بايستي همان گونه که پذيراي سرور عشق هستيد بيچارگي ها و ضعف هاي عشق را نيز قبول کنيد منتظر عشق نباشيد که به سويتان بيايد اگر مايليد پيام عشق را بشنويد بايد خود نيز اين پيام را ارسال کنيد زيرا براي روشن نگه داشتن چراغ ناچاريم در آن نفت بريزيم.

هرگز از ابراز عشق خسته نشويد زيرا در اين جهان نياز به دوست داشتن و ستايش شدن بيش از نياز به نان است پس همواره پيام عشق را به گوش همنوعان خود برسانيد زيرا زندگي با عشق تا ابد جاودان است.

عشق تا آخرين نفس با ما مي ماند.